Yarım kalan yazılar bir türlü tamamlanmıyor maalesef, zamanında kaleme alıp başladığım bu metinin yarım olsa da taslaklar kısımından yayınlananlar kısmına transferini gerçekleştiriyor ve yazının kalan kısmını size değerli okuyucular ve blogger arkadaşlara bırakıyorum. İyi okumalar.

Hangi yüzüne konuşacağımızı şaşırdığımız insanlarla paylaştığımız her günün neticesi olan kişilik yok oluşlarına bir çözüm gerekiyor.

İnsanların maskot yüzlerini gördükçe daha iyi tanıma fırsatı yaşıyoruz fakat bu gidişat bir süre sonra bozulmamış kişiliklerin üzerinde tesir bırakmaya başlıyor gittikçe tüm yüzler maskotlaşıyor.

Gerçek kişilikleri, temizliği, saflığı görebilmek için çocukları ve çocuk kalanları seyrediyorum gerçekten insanlık denen bu mecra çok güzel fakat insanlığı bozulmuş maskotların sergilediği palyaço dansları bir hayli üzücü, bir hayli kırıcı durumları ortaya çıkardığını gözlemliyorum. Gözlemden ziyade maskot grubu içerisinde bir üye birey oluyoruz.

Belirli bir mesafe ötede gördüğünüz bir tanıdığın size doğru yaklaşırken nasıl bir maske takarak yanına vardığını sizin yanınızdan ayrılıp başka bir grup içerisinde nasıl bir maske ile takındığını gözlemlediğiniz zaman insanlık vasıflarını ayaklar altına alan ve yozlaştıran maskotların verdiği rahatsızlık apaçık bir şekilde ortada olduğunu görüyoruz.

Her sabah olduğu gibi yüksek sesli alarmının sesine yarım kalan rüyasına ara vermişti. İşine gitmek üzere kıyafetlerini giymiş hali hazır bir şekilde evinin kapısından çıkarak iş yerinin yolunu tutmuştu.

Artık maskotluk kimliğini bürünme vakti gelmişti, işe kapıda ki güvenlikçiye gülerek selam vermekle başlamıştı bu saatten sonra herkese gülümseyecek yapmacık takılıp duygularının gerçek boyutlarını gizleyecekti çünkü gerçek durumlarını, hislerini insanlık dramının yaşandığı bu ortamda dışarı vuranlar hiç sevilmezdi oda herkesin yaptığı gibi gerçek kimliğinden çıkacaktı.

Yoğun geçen bu mesai saatleri içerisinde masasının başında stresli vakitler geçirirken çıkarı olan insanların yanına uğradığında kendi menfaatleri için yapmacık takılacak kendi sevdirmek için farklı hallere bürünecekti. Bu onun asıl işiydi; maskotluk.

İnsanlar çıkarları için birilerine maskotluk yaparak ömrünü geçirmeye başladığından beri gerçek mutluluklar unutulmuş ve insanlar arasında diyalog eksikliği meydana gelmişti ve bu durumdan kendisi de mustaripti.

...

08.2014