John De Leon adlı kişinin Pexels'daki fotoğrafı

Nazlihaya

Yolunuzu seyr etdiyim şaxtalı gecələr
yağış yağanda islanmaq istəyir
qarın altında sümüklərə qədər soyuq
Dabanıma qara sular düşənə qədər yerimək
Səbəbini bilmədiyim gecələr, bilmirik
Nazlıhanı gözlədiyimiz gecələr

Nə məktub, nə vida
Yolunuzda nə iz, nə səs
Səbəbini bilmirəm, bilmirəm
Səbəbini bilmədiyim bu qurban, bilmirəm

Nə,
qurban,
İnsan bunu necə edəcəyini bilirmi?
Adəmin qızı, könül qapını aça bilirmi?
qara gün
Mən torpağı tanıyıram
qaralar,
Gəlin torpağa…

Nazlıha 2

Nazan dedim başa düşmədin
Kənan dedim eşitmədin
Nilgün yazdım, gəlmədin.
Düşündüm ki, başa düşdün
Axşama doğru gözlədim

Hazırda skripka səslənir
Əsrin ən gözəl səsi səninlədir
Sübh çağında fərq edilir, hiss olunur, dincəlir
Əllər səmaya doğru, səninlə tanış
Düşündüm ki, sən anladın, ağlayanda

Qaralar, qara geyinin və gəlin…

Şeirlər yetim qaldı, bir heca tapmadım
Mən yetim və viran qalmışam
Anlamaq, şeirlərdən doğulmuş
Başa düş, axşam günəşi batmağı dayandırdı
Ay dönməyi dayandırdı
Gecə buz və şaxta
Sübh qasırğasından xəbərsizlik
Ürəyimin döyünməsi dayandı
Günəşdən üz çevirdim
sənə doğru
Ay canım, başa düşə bilmədiyim soyuq küləklərin var
Ay canım, sənin başa düşə bilmədiyim buzlaqların var
Ay canım, sənin anlaya bilmədiyim bir məsafən var
Ey əzizim,
O, başa düşmürəm
Oh, izah edə bilmirəm
Gəlin torpağa…

Nazlıha 3

Zamanın yolunda boşluğa…
Yolun sonunda…
qaralar,
Qara geyinib səhər çölə çıxdım…
Qassal üzümə su sıçradı
Səsim göylərdən eşidildi
Mənim meyitim onun evinin qapısında tapılıb

Sərt qapınızda gözləyirəm
şübhə altına düşmək
Körpələr kimi sürünmək çətindir
Zamanın qumları tökülərkən

Ayağım yerdə dayanıb
Sənin yolundur, vaxt gəlir ürəyim
Gözlər dayanır
Nazlıhanın səsi kəsilir
Ağılsızlıq etməyin, deyəcək çox şeyiniz var
Mənə bax, görəcək çox şey var

Çətinlikdən sonra bəla çəkən mənəm
Birlikdə vüslətə gedirəm
Nazlıha söz verirəm
Audible çərşənbə günü anadan olub
Mən rəssam deyiləm, rəsm çəkə bilmirəm
Mən rəssam deyiləm, heç şair də deyiləm
Mən yazıçı deyiləm, yaza bilmirəm
Mən kar deyiləm, heç halal da deyiləm
Düşünürəm ki, səhərə yaxın sizə xəbər verəcəyəm

qaralar,
Gəlin torpağa…

Nazlıha 4

Sübh çağı gözümü qırpmadan səhərə girdiyim üçün günahsız deyil.
Bir söz üçün meşəni yandıranda gecələr günahsız deyil
Ay üzümə baxır, səhər doğdu günəş
Mənim əvəzsiz ürəyim xarabada doğuldu.
Geriyə baxmayanlar günahsız deyil, əhvalım yerə dəydi.

Bir ovuc qum dənəsi, zamanın gözətçisi,
Dağın arxasında gizlənmə,
Heç kim günahsız deyil,
Sən də günahsız deyilsən.
Mən günahsız deyiləm
əzizim
Gözüm matəm qalasından
əzizim
qaralar,
Gəlin torpağa…
Axşama doğru bu şəhər var

5 Nazlıha

İnsanın yolu imandır, mücahid xatirinə
Eşqin imtahanı mücəddid ovucundadır
Bilmədiyin dərviş yurduna gedən yolda ayağından yorulma
Ağıl testi şahmat masasında həll edildi
Biri daşı yerindən tərpətdi, milyonlar töküldü
Külək əsdi hər şey kül oldu
Biri min daş yedi
Dünya sənin gözünü yumdu, arxan Ərşə tərəf çevrildi

Nazlıha eşqində mən dövlətəm
Qərarı bilmirəm, yalnız bir dəfəyəm
Əslinin yolunda kül oluram
Leyla xatirinə dağı köçür
İnamım yoxdu, eşq yolu doğdu axıra qədər

Nazlıha, eşq yolunda, əsrin sonunda
Zamanın qumları töküldükcə
İnancım möhkəmdir, səni ən yaxşı mən tanıyıram

İmandadır, mümkündür, yoldadır, yoldadır
Kim bilir necə gedir, kim bilir necə əziyyət çəkir
Kim bilir sevgi, sədaqət, şəfqət
İman möhkəmdir, sübh çağında doğulur
qaralar,
Gəlin torpağa…
Axşama doğru bu şəhər var

Abdul Arif Kerim ÇALIŞKAN

Dünyayı kelimelerle ifade etmeye başladığımdan beridir harflerle hemhal biriyim. Mekatronik temelli eğitim hayatımın perspektifinden ağaçların, çiçeklerin, hayvanların mekanizmalarını çözmek üzere tefekkür etmekteyim.

Yorum yap

Beni takip et

Sosyal ağlar...